اخبار

مقاله زیر راجع به سازمان سازش در مجله جوانان چاپ بیست و ششم فروردین ماه 1384 چاپ شده است.

ناصر خلیلی در تهران پایتخت ایران متولد و در سال 1963 راهی ایالات متحده آمریکا شد. در سال 1969 موفق به دریافت لیسانس مهندسی برق و الکترونیک شد.
وی درجه فوق لیسانس خود را در مدیریت بازرگانی با گرایش به مدیریت و رفتار سازمانی در 1972 و دکترای حقوق در تدبیر هیاتهای منصفه در 1982 و دکترای دوم خود را با گرایش مدیریت بین المللی در سال 1998 دریافت کرد.
خلیللی در طول بیش از سی سال، تجارب منحصر به فرد گسترده و گوناگون در رهبری و مدیریت عملیات کوچک و بزرگ بازرگانی و صنعتی با ظرفیتهای تا چند میلیارد دلاری در سطح بین المللی کسب کرده است. همچنین در انجمن جهانی و آمریکایی حکمیت کانون وکلای آمریکا (بخش منازعات و حل اختلاف) و سازمان حل اختلافات کالیفرنیا به گسب تحصیل و تجربه پرداخته و در فعالیتهای میانجیگری و حکمیت داوری در حوزه های بازرگانی و صنعتی مهندسی و ساختمانی در ایالات متحده و عرصه بین المللی نقش اجرایی دارد.
خلیلی موسس و رئیس هیات مدیره انستیتو سازش است. انستیتو سازش یک سازمان آموزشی غیر انتفاعی است که خدمات خود را بطور رایگان جهت ایجاد سازش اخلاقی بین طرفین هرگونه اختلاف (سازش-نه-ستیز) از طریق میانجی، داوری و حکمیت در سطح بین المللی در اختیار عموم قرار میدهد.
***

در زمان های بسیار دور – در هزاران سال پیش از آنزمان که انسان در جهت تکامل گام گذاشته بطور کلی چهار موضوع اصلی بشکل ک مربع مستطیل در زندگی انسان بوجود آمد (نیاز – دادوستد – اختلافات – سازش). نیاز انسان اولیه بسیار کم بوده مثلا برای تامین غذا با وسایل بسیار ساده مثل سنگ و چوب به شکار پرداخته است. رفته رفته نیازها بیشتر و بیشتر و پیچیده تر شده و در پی نیاز شخصی نیاز گروهی پدید آمده است و آنگاه دادوستد آغاز شده . مثلا کشاورز گندم درو کرده، گندم را به آسیاب داده از آن آرد و پس از آن نان می ساخته، نان را با شیر گوسفند و یا مواد غذایی دیگری تعویض می کرده، آنزمان ها دادوستد در سطح کوچک انجام میگرفته ولی بعدها در سطح گسترده ای انجام شده و طبیعتا در این میان کسی یا کسانی خود را ضرر دیده پنداشته و همان سبب نارضایتی و شکایت ها شده است و اختلافات پدید آمده. انسان برای رفع اختلافات " سازش" را لازم دانسته و از آن بهره مند شده است. می بینیم کم کم اختلافات از مکانی محدود – از محله به شهر به کشور فراتر میرود. و اختلافات جهانی را شامل می شود. در دنیای امروز انسان برای رفع احتیاجات خود به کارهای گروهی پرداخته مثلا برای ساختن یک هواپیما چندین شرکت با چند هزار مهندس - متخصص - کارگر – کارمند و از چندین کشور

شرکت میکنند و یا برای آنکه نفت از چاه استخراج شود و مراحل پالایش - تولید و توزیع مصنوعات مختلف هزاران نفر از کشورها و ملل مختلف شرکت دارند. یک گالن بنزین که ما در اتومبیل میزنیم، حل اختلافش در سطح جهانی از پی قراردادهای بسیار پیچیده و مشکل انجام میشود. طبیعتا رفع اختلافات در چنین سطحی کار ساده ای نیست. هر چه دادوستدها بزرگتر انجام گیرد مشکلات و پیچیدگی های بزرگتری را بوجود میاورد. دنیای کامپیوتر و اینترنت که خود مسئله جدید و مشکلات مربوط به خود را بوجود آورده، تا جاییکه در دنیای امروز دادگاه ها و دادگستری ها به حدی مراجعه کننده دارند که برای رسیدگی به اختلافات وقت ندارند و در کارها مانده اند. کشوری مثل آمریکا که در مورد حل اختلافات بشکل سنتی عمل نکرده، سعی شده که بیشتر برای حل اختلافات از قانون استفاده کند. با دادگاه های شهری – استانی – ایالتی و بالاخره دادگاه های فدرال، سعی شده در این دادگاه ها از سطح پایین شهری به بالا، اختلافات مردم را با رای قاضی و یا رای هیئت ژوری بهر ترتیبی حل کند. با این حال که آمریکا به اندازه 6 تا 7 درصد مردم دنیا را تشکیل میدهند شاید بالاتر از شصت درصد (%60) وکلای دنیا را دارد. با این حال برای حل مشکلات مردم از این طریق مانده و نمیداند چه کار کند. امروزه در آمریکا کلمه سو کردن (ستیز مالی) – سو شدن – وکی من بهتر از وکیل او است، بسیار متدوال و عادی شده است و آنها که تجربه کافی ندارند میخواهند از آن بشکل یک قدرت استفاده کنند ولی وقتی که وارد مرحله عمل میشوند می بینند که گرفتاری های آن چقدر زیاد است. این مشکلات و پیچیدگی دستگاه قضایی، زمان طولانی و مخارج سرسام آور با ایجاد اعصاب خراب برای حل مشکلات از راه دادگاه ها سبب شده است تا آنجا که میتوان اختلافات از راه میانجیگری و یا حکمیت برطرف و به سازش بیانجامد..

در آمریکا حدود بیست سال قبل تاکنون دستوری صادر شده که که قبل از اینکه لایحه شکایتی به دادگاه مراجعه شود سعی بشود از راه میانجیگری و حکمیت به رفع اختلافات بپردازند. در اینجا لازم است درباره کلمه سازش بگویم. کلمه سازش بجای فعل – فاعل – مفعول استفاده میشود. بامعنی دیگر آشتی کردن - اتفاق – اشتراک منافع – یکی بودن – توافق – دمسازی – رضایت دادن – هماهنگی – کنار آمدن – مصاحه کردن – وصلت کردن. نهایت کلمه سازش اینست که بهر ترتیبی که هست اختلافات خودمان را با نوعی از سازش حل کنیم. سازش با وجودیکه یکی از قدیمی ترین روشها بوده ولی در دنیای امروزه جدیدترین و بهترین راه شناخته شده است. حتی در حال حاضر در دادگاه های آمریکا، در دادگاه های بین المللی و در سازمان ملل متحد برای حل مسائل سیاسی بین المللی و گروه های مختلف سیاسی نیز از روش سازش استفاده میشود. در میان ما ایرانیان اغلب کارها و دادوستد ها با تعارف شروع میشود. در حالیکه برای پایداری دوستی و اجرای عدالت قرارداد لازم است که در هنگام بروز اختلافات به آن مراجعه کنیم و راه حل و سازشی را پیدا کنیم. در قرارداد وظایف طرفین یادآوری میشود. البته هنگام اختلافات بهتر است از راه سنتی ایرانی یعنی "ریش سفیدی" که همان میانگیری است عمل کنیم. چون این روش ساده تر، سریعتر و کم خرجتر است و دیگر آنکه در روش میانجیگری طرفین دعوا هر دو حضور دائم دارند و با پیشنهادات و بررسی های جدید راه حل های جدیدی پیدا می کنند.

پیشنهادات برای هرگونه دادوستد
1- برای حفظ دوستی و پیشگیری از اختلافات در کارها حتما با قرارداد عمل کنید. بستن قرارداد عدم اعتماد و یا بی احترامی به طرف مقابل نیست. بلکه برای حفظ دوستی ها و ادامه کارها است.
2- با پرداخت مبلغی به وکلای متخصص، قراردادها را تنظیم کنید.
3- در هنگام بروز اختلافات از راه میانجیگری (ریش سفیدی) و یا حکمیت عمل کنید.
و در قراردادها بنویسید در هنگام بروز اختلافات از روش میانجیگری یا حکمیت استفاده شود.

انستیتو سازش
پایدار باد صلح و صفا و دوستی و سارش اخلاقی نابود باد فساد و کینه – حسادت و ستیز شیطانی.
انستیتو سازش سازمانی غیر انتفاعی است که با باور صلح و وحدت برای حل اختلافات از هرنوع در میان هموطنان بوجود آمده. این سازمان با همکاری سازش یاران متخصص در امور مختلف سعی میکند نیاز ایرانیان را برای حل اختلافات، بر آورده سازد. این کار به دو شکل انجام میگیرد.
1- روش میانجیگری (Mediation ) (ریش سفیدی در میان ایرانیان). در این شکل میانجیگر (سازش یار) خود تصمیم گیرنده نیست بلکه وسایل و راه حل هایی را برای طرفین دعوا آماده می سازد تا آنها تصمیم بگیرند. میانجی تک تک با طرفین مذاکره کرده مسائل را برای طرفین روشن میسازد و با بی طرفی کامل و مراعات عدالت، آنها را بسوی سازش تشویق می کند.
2- روش حکمیت (آArbitration ) در این مورد طرفین یک تا سه نفر را برای قضاوت انتخاب میکنند(این تعداد بستگی به حجم مشکلات دارد)

روش حکمیت به دو شکل انجام می گیرد.
1- حکم صادره قابل اجرا است
Binding Arbitration
2- حکم صادره واجب الاجرا نیست و طرفین میتوانند آنرا بپذیرند و یا نپذیرند.
Non-Binding Arbitration
به آگاهی هموطنان گرامی میرسد که انستیتو سازش یک سازمان غیر انتفاعی است و خدمات آن رایگان است.
در هنگام بروز اختلافات با انستیتو سازش تماس بگیرید تا سازش یاران متخصص به کمک شما بیایند.
تلفن انستیتو سازش : 3507-617-949
www.sazesh.com
بخاطر داشته باشید، لذتی که در سازش است در ستیز نیست